De stem van José Kamp
De stem van………….José Kamp-SchreursHoe anders kan het leven toch verlopen; nooit gedacht dat ik ooit bij een zangkoor zou gaan!!
Laat ik beginnen bij het begin:
Opgegroeid tussen de zuidlimburgse heuvelen in een gezin van 9 kinderen
(8 meisjes en 1 jongen), waar muziek nou niet prioriteit één was, maar waar wel onder de afwas (zonder vaatwasser) altijd gezongen werd en ook nog meerstemmig. Dat fantaseerden we er dan zelf bij.
Toen ik op de middelbare school zat mocht ik pianoles nemen, maar dat strakke regime van de leraar, daar had ik het niet zo op en na 2 jaar heb ik er de brui aan gegeven.
Muziek bleef wel altijd een rol spelen, maar de piano werd naar de achtergrond verdreven en zeker toen ik als verpleegster aan de slag ging en op mezelf ging wonen!! was daar geen piano en ook geen tijd meer voor.
In 1970 getrouwd met Jan en inmiddels zijn we rijk met twee zonen, twee schoondochters en twee kleinzonen; daarbij nog een aantal honden en het familieplaatje is compleet.
Hoe ben ik nu toch bij Bel Canto verzeild geraakt?
Ik heb me er eigenlijk nooit in verdiept wat voor soorten koren er zijn.
Altijd in de veronderstelling geweest, dat in elk dorp of elke stad een of meerdere kerkkoren waren, afhankelijk van het aantal kerken.
En alhoewel nog steeds r.k. had ik geen interesse in een kerkkoor; ook dat is veranderd: ik ben nu part-time organist!
Na de nodige omzwervingen zijn we in Grashoek gaan wonen en daar ben ik een keer door Truus (Koopmans) gevraagd om iets te begeleiden; zij had gehoord dat ik een beetje piano speelde. Met het oefenen zong ik af en toe mee en zo ben ik door Truus meegetroond naar Bel Canto: om eens te kijken en luisteren. Ik ben gebleven………… en de rest is wel bekend: ik ben meestal wel te porren om iets te ondernemen maar toen Jacques Coenen mij kwam vragen om zijn opvolger te worden, heb ik hem toch zeer verbaasd aangekeken: Ik? In het bestuur? En dan ook nog voorzitter? No way, ik had nog nooit in een bestuur gezeten, dus daar heb ik toch een nachtje over moeten slapen. Maar geruggesteund door het thuisfront ben ik de uitdaging aangegaan en achteraf ben ik blij dat ik het gedaan heb.
Het waren mooie jaren met fijne collega-bestuursleden; samen hebben we plezier én meningsverschillen gehad en ook de nodige troubels overwonnen.
Ik zing nog steeds met veel plezier en iets meer ontspanning en ik hoop dat we samen een mooie Kerst met Maunder mogen beleven.
Ik wens jullie allen mooie feestdagen. Groet van José
« terug naar overzicht
