De stem van: Tiny Stals

Ja, mijn stem……
Sinds september 1955 zing ik de altpartij mee bij Bel Canto. Net zoals Trees Dorssers zong ik al in het schoolkoor van de kweekschool Maria Regina te Blerick. Het is nu 2011 en op de dinsdagavond hoeft nog steeds niemand een beroep op mij te doen, want dat is mijn kooravond!
Inmiddels heb ik natuurlijk heel wat mooie herinneringen. Teveel om op te noemen. Veel prachtige muziekstukken en stukjes ingestudeerd en uitgevoerd b.g.v. talloze concerten, missen, serenades, enz.
Toen ik in 1976 bestuurslid werd, ben ik al meteen goed ingewijd. Het jaar daarop bestond het koor namelijk 25 jaar. Er was natuurlijk veel te regelen. Het werd voor mij een heel leerzaam jaar. (Silvia, jij zit nu in hetzelfde schuitje. Veel succes!)
Vanaf 1976 ben ik bibliothecaris. Dit was toen nog een bestuursfunctie. Ik volgde Miriam Vullings op. Zij ging trouwen en verliet toen ook het koor. Tot 1996 ben ik bestuurslid gebleven. Toen ik het bestuur verliet, werd mij gevraagd aan te blijven als bibliothecaris. Omdat ik toen meer vrije tijd kreeg heb ik maar ‘ja’ gezegd. En zo zitten jullie nu nog steeds met mij opgescheept. Overigens, ik heb altijd goede hulp gehad, zowel in het verleden als tot op de dag van vandaag. Bedankt Annie,Tineke en Riet!
Ook is Kees Kooyman mij een hele tijd behulpzaam geweest. Samen hebben we toen een heel handig kaartsysteem opgezet. Het opruimen en natellen van de muziek hebben we lang bij een van ons thuis gedaan. Als Kees aan de beurt was moest ik altijd verschillende soorten koekjes proeven die de moeder van Christa gebakken had. Ze smaakten voortreffelijk.
Tegenwoordig sorteren we in het café van Jan van de Zoes. We mogen het biljart gebruiken om de nummers op volgorde te leggen. De koffie krijgen we erbij uit!
De penningmeester heeft nooit veel geld uit hoeven te geven aan het archief. We deden en doen het nog steeds met tweedehands kasten. Leden die in ”zaken” deden gaven ons enveloppen, plastic hoesjes. Ook kregen we een paar koffertjes en zelfs een ladekast. Ik mag het misschien niet hardop zeggen, maar die kast was echt een afdankertje. Bij het open- en dichtschuiven van de laden hebben we er vaak een sterke arm bij moeten halen.
Al met al loop ik nog steeds met “de map” rond en ik hoop dat ik nog veel mooie muziek, samen met mijn hulpjes, mag uitdelen.
Ik verheug me al op het oratorium van Bethlehem van Johan Maender dat op het programma staat voor ons 40ste kerstconcert.
Ook La petite Messe Solennel van Rossini, waarvan we tijdens de jaarvergadering een klein gedeelte hebben beluisterd, lijkt me een echte uitdaging.
Ik wens Leo heel veel succes en geduld toe bij het instuderen van deze prachtige muziek.
Fijn dat ik dit nog mag meemaken.

« terug naar overzicht