De stem van Pie Noten

De Stem van….Pie Noten

Het is gebruikelijk dat “De stem van…” wordt geschreven door een actief koorlid van Bel Canto. Op het moment dat Marij mij vroeg om “De Stem van….” in te vullen was ook ik nog druk doende met “Bethlehem” van Maunder. Maar op het moment dat ik dit schrijf ben ik niet meer actief als zanger binnen de tenorsectie van het koor. Toch wil ik graag nog mijn stem laten horen omdat Bel Canto ook na 1 januari 2012 mijn koor zal blijven.
Mijn lidmaatschap bij Bel Canto, ik moet het toegeven, is toch anders verlopen dan van de meesten onder ons. In januari 1965 kwam ik, pas getrouwd, in Panningen wonen. In november van dat jaar meldde ik me aan als lid van Bel Canto en in maart 1967 kwam ik in het bestuur. Ja zo snel ging dat toen. Bel Canto zat in een crisis en het bestuur had dus heel wat te doen. Tot mijn vertrek naar Venray in 1971 was ik secretaris en enige tijd interim voorzitter, na het vertrek van meester Stikkelbroeck. Het waren enkele hectische jaren waarin het ledental weer moest worden opgekrikt, op zoek moest worden gegaan naar een nieuwe actieve voorzitter en een nieuwe dirigent moest worden gezocht. Verder werd in die periode voor Bel Canto de Koninklijke goedkeuring aangevraagd en verkregen, om zodoende als privaatrechtelijke rechtspersoon te kunnen functioneren. Tegenwoordig gaat dat wat eenvoudiger door de vereniging te laten registreren bij de kamer van koophandel.
De nieuwe voorzitter werd gevonden in de persoon van Jacques Coenen. Hij hield de voorzittershamer van Bel Canto 25 jaar in zijn handen. Ook een nieuwe dirigent werd gevonden. Het werd Herman Dorssers die vervolgens ruim 30 jaar de muzikale leiding van Bel Canto had. En de ledenaanwas. Die kwam er eerst na mijn vertrek, dank zij de enorme inzet van mijn opvolgers.
Eenmaal in Venray wonend, ben ik nog enige tijd op en neer gereden. Er waren immers nog te weinig leden, in het bijzonder tenoren. Na enige tijd moest ik toch besluiten van Bel Canto af te gaan. Ik had inmiddels 2 kinderen en was naast mijn baan als gemeenteambtenaar ook weer aan een nieuwe studie begonnen.
Ik heb Bel Canto echter nooit kunnen loslaten. Ik werd constant van al het wel en wee binnen het koor op de hoogte gehouden door Herman en Trees, waarmee we inmiddels goed bevriend waren. Ook Bel Canto heeft mij niet losgelaten. Na mijn vertrek benoemde de Algemene Vergadering mij tot Erelid. Dat maakte dat er een innige band bleef, ook na mijn vertrek naar Venray.
Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en dat uitte zich in het blijven zingen, ook hier in Venray. In het voorjaar van 1988 voerde de drie Dorssers-koren (Egelsheim uit Hegelsom, St.Willibrord uit Liessel en Bel Canto)  onder leiding van hun aller dirigent Herman Dorssers het passieconcert “De Zeven Kruiswoorden” van César Franck uit. Dank zij Herman heb ik dit passieconcert  in Liessel, Horst en Panningen mee mogen zingen. Een hoogtepunt in mijn koor carrière dat de opmaat was voor de terugkeer naar Bel Canto. De definitieve zet die mij tot een terugkeer naar Bel Canto deed besluiten was de koorreis in oktober 1991 naar West-Vlaanderen, kort nadat Bel Canto Limburgs Koor van het Jaar was geworden. Tijdens deze reis, die ik mee mocht maken al erelid, zong Bel Canto onder de Menenpoort, om de meer dan 50.000 slachtoffers rond Ieper tijdens Wereld Oorlog I te herdenken. Een zeer indrukwekkende gebeurtenis die mij emotioneel diep raakte. Toen voelde ik weer de enorme band en de hartelijkheid binnen het koor en het besluit was gevallen. Na het jaarlijkse Kerstconcert, op de eerste repetitiedag van 1992, sloot ik weer aan in de rijen van de tenoren. Ik hoefde niet in te burgeren. Ik was weer terug bij mijn familie, zo voelde het.
Exact 20 jaar later stop ik, nadat ik al die jaren intens heb genoten van de onderlinge band en geweldige samenwerking, tijdens de wekelijkse repetitie, de uitdagende concerten en het werk binnen de boekenmarktcommissie , de muziekcommissie en de commissie jubileumboekje “Bel Canto 50 jaar”. Waarom juist nu stoppen?
Ik stop juist nu omdat het nog mooi is, maar ook omdat ik de reis Venray-Helden v.v. als steeds bezwaarlijker ervaar en omdat ik na mijn arbeidzame leven, meer invulling wil geven aan de andere hobby’s, zoals de fotografie en een onderzoek naar het werk van de bekende glazenier Joep Nicolas, waaraan ik mee mag werken.. Maar…. ik verdwijn niet uit beeld. Als erelid blijf ik verbonden met Bel Canto, ik blijf boeken verzamelen, zal actief meewerken aan de Boekenmarkt, blijf de Bel Canto site bezoeken. De data van de jubileum optredens staan al in mijn agenda en de koorreis in september is al aanbetaald.

Veel succes met Rossini en alle overige jubileumuitvoeringen..